Affiliate weblog - up2j.com

Just outstanding affiliate program & learn to know more about search engine marketing


« ~ One more, plss ~ *One more plss* »
8  05 2006

~ Haunting Level 3 # Kitten ~

2 - 3 เดือนก่อน
ฉันเพิ่งเริ่มต้นทำงานในสถานที่ทำงานแห่งใหม่
หลังจากเปลี่ยนงานมาไม่ต่ำกว่า 5 แห่ง
ภายในระยะเวลาครึ่งปี
ถึงจะต้องเดินทางไปทำงานไกลแสนไกล
ฝ่าดงรถติดที่ยาวยังกับขบวนรถไฟ
แต่ก็ยังดีกว่าอยู่บ้านเฉยๆ ว่างๆ ไม่ทำอะไรเลย

เช้านี้เริ่มงานวันแรก
ระหว่างที่ฉันรีบเร่งก้าวเดินไปตามถนนในซอยเล็กๆ
เพื่อจะเดินทางไปทำงาน
ฉันได้เจอแมวตัวหนึ่ง
ไทยพันทางธรรมดา
แต่น่าแปลก สีตาของมานเปล่งประกายสีเหลืองอำพันเหลือเกิน
เนื้อตัวสกปรกเพราะคลุกฝุ่น นอนซุกตัวหนาวสั่นอยู่ข้างกองขยะ
ที่สุมจนล้นถัง รอวันที่เทศบาลจะมาเก็บทิ้ง
ขนของมัน สังเกตด้วยสายตา
ยุ่งเหยิง รุงรัง และก็คงจะหยาบกร้าน ไม่น่าสัมผัส เท่าไหร่นัก

ฉันก้มลงมองมือที่ถือถุงข้าวเหนียวไก่ทอดหาดใหญ่เจ้าประจำที่เพิ่งซื้อมาตะกี้
ความร้อนมันยังคุกรุ่นอยู่ พอๆกับที่มีกลิ่นหอมของกะเทียมเจียว
เรียกน้ำย่อยในท้องให้เกิดความหิวได้
ตัดสินใจหยิบอกไก่ทอดชิ้นหนึ่ง วางไว้ข้างๆตัวมัน
แล้วรีบย่ำเท้าก้าวเดินเพื่อไปทำงานให้ทันเวลา
โดยไม่ได้เหลียวหันกลับมามองมันอีกเลย

เช้าวันต่อๆ มา
ฉันก็มักจะเจอเจ้าเหมียวตัวเดิม นอนอยู่ที่เดิมๆ
ข้างกองขยะถังเดิมๆ ที่เทศบาลมาเก็บขยะไปทิ้งแล้วมั่ง ยังไม่เก็บไปมั่ง
“เหมือนมันจะอ้วนขึ้นแล้วนะ”
อืมมม คาดคะเนจากสายตา
ขนของมันเป็นระเบียบเรียบร้อยกว่าเดิม
สงสัยมันคงใส่ใจกับตัวมันเองบ้างแล้วล่ะ
วันนี้มันจ้องมองฉันด้วยสายตาที่อ่อนโยน ออดอ้อน
เหมือนกับจะรู้ว่า เดี๋ยวฉันก็คงให้อาหารมื้อเช้าแสนอร่อยแก่มัน
เช่นเคย ฉันไม่ใจร้ายกับสัตว์ที่ฉันชอบ โดยเฉพาะแมว ได้หรอกน่า
วันนี้มันเข้ามาคลอเคลีย ถูไถข้างตัว แล้วลงนอนเกลือกกลิ้งโชว์หน้าท้องขาวๆ
จนฉันอดรนทนไม่ไหว ต้องนั่งลงเกาคาง
เกาท้องให้มัน ด้วยความเอ็นดู
ไว้ตอนเย็นนะ จะแอบพาเจ้าเหมียวขึ้นบนตึก

ฉันคอยแอบหลบแม่บ้านเป็นประจำ
เวลาที่เอาเจ้าเหมียวไปที่ห้อง
ต้องคอยหลบเลี่ยงทีวีวงจรปิดในแต่ละชั้นของตึก
เอาเจ้าเหมียวยัดใส่กระเป๋ามั่ง
ถุงใส่ของมั่ง แล้วแต่จะสรรหามาได้
เวลาผ่านไปเร็ว จนฉันจำไม่ได้ว่า
พาเจ้าเหมียวมาวิ่งเล่นในห้องกี่วันแล้ว
แล้วก็ลืมไปด้วยซ้ำว่า
เจ้าเหมียวตัวนี้มันมีเจ้าของหรือเปล่า
เคยสังเกตเหมือนกัน เจ้าเหมียวมันไม่มีปลอกคอ
เพราะฉะนั้นมันก็คงไม่มีเจ้าของ
แต่ทำไมมันถึงได้เชื่องนักล่ะ

ฉันไม่เจอเจ้าเหมียว มา 2 อาทิตย์แล้ว
มันหายไปจากกองขยะ
สอบถามคนแถวๆ นั้น
เค้าบอกว่า เจ้าของมารับตัวไป
อ้าวววว มีเจ้าของเหรอ
แล้วทำไมถึงมานอนอยู่ตรงกองขยะได้
เอาเหอะ ยังไงก็ยังดีกว่าไม่มีที่อยู่ ไม่มีคนเลี้ยงน่า

ฉันต้องเดินข้ามทางม้าลายหน้าปากซอย
เพื่อที่จะกลับบ้าน
สายตาเหลือบไปเห็น
เจ้าเหมียวตัวนั้นมันนั่งอยู่ริมถนน คนละฝั่งถนนกับฉัน
ฉันพยายามไม่สนใจ เพราะคิดว่าบ้านมันคงอยู่แถวนั้น
เดี๋ยวมันก็คงจะกลับไปหาเจ้าของ
แต่หางตาฉันก็ยังแลเห็น
ว่าเจ้าเหมียวตัวนั้นมันนั่งจ้องมองฉันอยู่
และมีทีท่าจะขยับลุกเดินเพื่อที่จะข้ามถนนมาหาฉัน
“เฮ้ยยยย จะข้ามมาได้ไง เดี๋ยวรถจะชนเอา”
ฉันตะโกนตวาด ยังกับว่าฉันคุยกับมันรู้เรื่องอย่างนั้นแหละ

ผู้คนที่ยืนรอเพื่อจะข้ามทางม้าลายหันมามองฉันเป็นตาเดียว
ฉันไม่ใส่ใจ สายตายังคงจ้องมองไปที่เจ้าเหมียวไม่กระพริบ
มันขยับก้าวขาลงมาที่ถนนแล้ว
ตามสัญชาตญาณ ขาของฉันก็ก้าวออกไปหนึ่งก้าวเหมือนกัน
“อย่านะ”
พลันสมองของฉันก็คิดขึ้นมาแว๊บหนึ่ง
ช่างมันสิ มันมีเจ้าของแล้วนะ จะไปใส่ใจมันทำไม มันจะโดนรถชนตาย
ก็เรื่องของมัน มันอยากตายเอง ช่วยไม่ได้
เท้าของฉันหยุดกึก แต่สายตายังคงจ้องมองอยู่ที่เจ้าเหมียว
แล้วสมองฉันก็คิดขึ้นมาอีกครั้ง
มันจะข้ามมาหาเรานะ มันถึงได้มานั่งรอเราอยู่อีกฝั่งถนน
มันคงอยากเจอเรา และคงอยากอยู่กับเรามากกว่าเจ้าของ

สัญญาณไฟให้คนข้ามสว่างแล้ว ผู้คนรีบเร่งก้าวข้ามทางม้าลาย
เพื่อเดินทางกลับบ้านของใครของมัน
แต่ต่างกันตรงที่ฉันเดินข้ามอย่างช้าๆ
ตาทั้งคู่ของฉันกำลังมองเจ้าเหมียวที่มันกำลังเดินข้ามถนนมาเรื่อยๆ
ซึ่งมันไม่ใช่ทางม้าลาย
แมวมันจะรู้จักทางม้าลายได้ยังไงกันล่ะ
สัญญาณไฟข้ามถนนสีแดงสว่างแล้ว
ฉันยังเดินข้ามไปไม่ถึงอีกฝั่ง
เจ้าเหมียวก็ยังคงเดินเข้ามาหาฉัน

นั่นไง รถเมล์สายด่วนตีนผีกำลังวิ่งแข่งกับรถเมล์ประจำทางของบริษัทฯคู่แข่ง
ขับเคี่ยวอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อแข่งรับผู้โดยสารและทำเวลา
ใกล้เข้ามาแล้ว ใกล้แล้ว…..

กรุบๆ
เสียงล้อรถเมล์แล่นทับอะไรบางอย่าง
คนบนรถต่างก็รู้สึกได้
แต่ไม่มีใครสนใจ
แค่แล่นทับก้อนหินล่ะมั๊ง
คนขับก็ยังคงขับตีนผีต่อไป…

กองเศษเนื้อ และเลือดสีแดงฉานกลางถนน
ปะปนไปด้วยชิ้นส่วนซากศพ
ของแมวตัวนั้น
ฉันยืนอยู่ตรงเกาะกลางถนน

“ไม่น่าเลยนะ
จะข้ามมาทำไม
ถ้ายังอยู่ที่เดิม
เย็นนี้ก็ได้กินน่องไก่แสนอร่อยแล้ว”

สัญญาณไฟให้คนข้ามสว่างอีกครั้ง
ฉันรีบเดินข้ามโดยทันที และไม่สนใจกับซากศพตรงนั้นอีกเลย
…
…
…
แมว … มันไม่รู้จักทางม้าลายหรอกน่า
…
…

Share and Enjoy:
  • del.icio.us
  • digg
  • YahooMyWeb
  • De.lirio.us
  • Digg
  • Facebook
  • Google
  • Live
  • Technorati
  • TwitThis
affiliate, affiliate program, weblog, pay per click, search engine, search engine marketing, blog, sem, seo

Related posts

  • affiliate, affiliate program, weblog, pay per click, search engine, search engine marketing, blog, sem, seo

My fict.

One Response to “~ Haunting Level 3 # Kitten ~”

  1. Cat Urine Remover, Said:
    on September 8th, 2007 at 9:43 am


    cat urine cleaner…

    The best way to remove cat urine odors and stains……

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

« ~ One more, plss ~ *One more plss* »