Affiliate weblog - up2j.com

ก๊อก ก๊อก ก๊อก !!!
เสียงเคาะประตูห้องยามดึก ตี 1 เศษ ในเซฟเฮ้าส์หรูแห่งหนึ่งย่านสุขุมวิท
ทำให้ชายหญิงคู่หนึ่งซึ่งกำลังคลอเคลียแนบชิดบนโซฟาบุนวมอย่างดีผละออกจากกัน
ก่อนที่ร่างของหญิงสาวคนนั้นจะลุกขึ้น อวดรูปร่างทรวดทรงอันเย้ายวนใจ ในชุดแซกเกาะอกสีแดงสด
เธอมีใบหน้าที่ใครเห็นก็ต้องเหลียวมองซ้ำ ใบหน้าแบบลูกครึ่งอิตาเลี่ยน สวยบาดใจ
เธอหยิบรีโมทเพื่อลดเสียงดนตรีแจ๊สลง ก่อนที่จะก้าวไปดูที่ตาแมว

“พี่กรคะ ใครคะเนี่ย อยู่หน้าห้อง มาห้องพี่กรดึกๆดื่นๆ ไม่เกรงใจเลยอ่ะ”
สาวชุดแดงหรือ เกรซ ถาม
ชายหนุ่มที่เพิ่งกลัดกระดุมเสื้อเชิ้ต Armani ตัวสวยเสร็จ
ลุกขึ้นยืนก่อนก้าวเข้าไปยืนเคียงข้างหญิงสาวอย่างไม่ใส่ใจ
เปิดประตูห้องให้ ผู้หญิงอีกคนที่อยู่หน้าประตูก้าวเข้ามาในห้อง
หญิงสาวอีกคน รูปร่างสมส่วน ผมยาวประบ่า หน้าตาน่ารัก
แต่งตัวเรียบร้อยในชุดกระโปรงสีชมพูตัวยาว
“พี่กร ทำไมไม่รับโทรศัพท์ของหวานคะ”
หญิงสาวผู้มาใหม่เอ่ยถาม แล้วหันไปมองผู้หญิงอีกคน
“พี่กร เค้ามีนัดกับฉันย่ะ ไม่ว่างที่จะไปหาเธอหรอก แม่หวาน”
เกรซเดินไปเกาะแขน กร พร้อมกับซบตรงไหล่ชายหนุ่ม
ชายหนุ่มเบี่ยงแขนออกพร้อมกับเดินไปที่เค้าเตอร์บาร์
เพื่อรินบรั่นดีมาจิบ

น้องหวานขยับตัวเพื่อจะเดินไปหากร
แต่ก็ถูกเกรซ เดินก้าวขามาขวางเอาไว้
“พี่กร เค้าไม่อยากคุยกับเธอ กลับไปซะ”
แต่หวานไม่ใส่ใจ เธอขยับไปอีกทาง เพื่อหลีกหนีเกรซ
แต่เกรซ ก็ยังขยับขวางอีก
หวานขยับไปอีกด้านนึง เพื่อหลีกให้พ้นเกรซ
แต่หนนี้เกรซไม่ปล่อยหวานอีกแล้ว เธอผลักให้หวานล้มลง
ก่อนจะตามจิกผมหวานพร้อมกับตบหน้าหวาน แล้วจับศรีษะหวานโขกกับพื้น 2-3 ที
“ไม่ได้ยินที่ชั้นพูดรึไง พี่กรไม่อยากคุยกับเธอ”
หวานกัดฟันทนความเจ็บยกสองเท้าขึ้นมาถีบที่ท้องของเกรซ
ทำให้ร่างเซ็กซี่ถลาเซออกไปตามแรงถีบชนกับโต๊ะกระจกที่เข้าคู่กับ
โซฟาที่หล่อนเพิ่งนั่งคลอเคลียกับชายหนุ่มนั่นเอง

เพล้ง !!!
ความแรงในการถีบ ทำให้โต๊ะกระจกแตกออกเป็นเสี่ยงๆ
พร้อมกับร่างในชุดแดง ถูกกระจกบาดตามร่างกายและใบหน้า
“โอ๊ยยยยย เจ็บจังเลยยยยย โอ๊ยยยย พี่กรช่วยเกรซด้วย เกรซเจ็บจังเลยยยย โอยยยยยย”
เสียงเกรซร้องขอความช่วยเหลือจากกรด้วยความเจ็บปวด
หวานลุกขึ้นยืนก่อนจะก้าวเข้าไปหาเกรซ
เธอยืนเอียงคอมองร่างเกรซที่กำลังพยายามจะลุกขึ้น
ร่างเกรซเต็มไปด้วยรอยบาดแผลจากรอยกระจกบาด
เธอขยับตัวไปทางไหน เศษกระจกก็ทิ่มตำร่างเธอ
เลือดสีแดงๆเริ่มแทรกซึมออกมาตามรอยแผลที่บาดลึก
หวานใช้เท้าเหยียบเศษกระจกก้าวเดินอย่างช้าๆเข้าไปหาเกรซ
เธอไม่แยแสกับเศษกระจกที่ทิ่มตำเท้าเธอเลยแม้แต่สักนิดเดียว
เธอไม่ยี่หระต่อความเจ็บปวด
ใบหน้าเธอเปื้อนด้วยรอยยิ้มจากการเห็นเลิอด จากการที่เห็นเกรซเจ็บปวด
เธอขึ้นไปนั่งคร่อมบนตัวเกรซ จับมือของเกรซที่คอยปัดป้องป้องกันตัว
หวานหยิบเศษกระจกที่แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยขึ้นมาชิ้นหนึ่ง
เธอใช้เศษกระจกกรีดชุดสีแดงนั้นออก
เผยให้เห็นผิวขาวนวลสะท้อนแสงไฟสลัวๆจากโคมไฟราคาแพงตรงมุมห้อง
แล้วหวานก็จ้วงแทงที่หน้าอก 2-3 ทีพร้อมกับกรีดลากยาวจากหน้าอกลงมาจนถึงท้อง
ท่ามกลางเสียงร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวดของเกรซ
หวานใช้มือทั้งสองข้างแหวกรอยแยกของบาดแผลออกจากกัน
แล้วใช้เศษกระจกชิ้นเดิมแทงจ้วงซ้ำๆ เพื่อจะได้สอดมือแทรกระหว่างกระดูกซี่โครง
ควักเอาอวัยวะภายในออกมา
หัวใจของเกรซยังคงเต้นเป็นจังหวะๆ แต่ตอนนี้มันไม่ได้อยู่ในที่ที่มันควรจะอยู่
มันออกมาเต้นข้างนอกทรวงอกของเธอ
หวานใช้เศษกระจกชิ้นนั้นกรีดปาดตรงลำคอเกรซอย่างช้าๆ
เลือดพุ่งกระฉูดทะลักออกมากระจายเต็มรอบๆตัวเธอ
เกรซยกมือไขว่คว้าในอากาศ ราวกับจะหยิบจับเอาอากาศเข้าสู่ตัวเธอให้ได้
เธอกระเสือกกระสนเพื่อที่จะได้หายใจอีกสักครั้ง
แต่แล้ว….เธอก็ทำไม่ได้
ร่างของเกรซกระตุกเป็นจังหวะๆก่อนที่ลมหายใจเฮือกสุดท้ายของเธอจะหมดลง

หวานค่อยๆลุกขึ้นยืน เสื้อผ้าในชุดสีชมพูตอนนี้ชุ่มโชกไปด้วยเลือดสีแดงสดๆ
เธอหันกลับไปมองชายหนุ่มที่เค้าเตอร์บาร์เหล้า…
ชายหนุ่มยังคงนั่งอยู่ตรงเค้าเตอร์บาร์
ไม่มีท่าทีอาการตกใจหรือตื่นกลัวในสิ่งที่ได้เห็นตรงหน้า
“พี่กร ทำไมพี่กรใจร้ายกับหวาน หวานไม่เคยนอกใจพี่กรเลยสักครั้งเดียว
ทำไมพี่กรทำแบบนี้กับหวาน”
หวานตะโกนถามกร พร้อมกับหยาดน้ำตาที่พรั่งพรูออกมา
“พี่ไม่ได้ทำอะไร เกรซเค้ามาหาพี่เอง ช่วยไม่ได้
แล้วพี่ไม่คิดว่าหวานจะเป็นคนแบบนี้เหมือนกัน”
เสียงกรโต้ตอบหวาน
“พี่กร ไม่ได้รักหวานใช่ไหมคะ พี่กรหลอกหวานทุกอย่าง”
หวานยังคงระบายความในใจออกมา
“เธออย่าเรื่องมากนักน่า กลับไปได้ละ”
กรตวาดหวาน
“งั้นพี่กรก็อย่าอยู่เลย ไปอยู่กับนังนั่นมันเหอะ”
พูดจบ หวานก็กำเศษกระจกที่ใช้กรีดเกรซ รี่เข้ามาหากร

ปัง !!!
แม่นเหมือนจับวาง…
เลือดข้นๆไหลทะลักออกมาจากรูกระสุนปืนบนหน้าผาก ย้อยลงมาตามใบหน้าของหวาน
ก่อนที่ร่างของหวานจะทรุดลงไปกองกับพื้นห้อง
กรเก็บปืน ไว้ในลิ้นชักตามเดิม ก่อนที่ชายหนุ่มจะสบถออกมา
“เหี้ยยยยเอ้ยยย สินค้างวดนี้แม่งงงมีรอยด่างซะละ เวรจริงๆ”
เค้าเดินไปหยิบมีดและเลื่อย และลากลังแช่อาหารสดใบใหญ่ ออกมาจากตู้เก็บของ
ก่อนที่จะเดินไปที่ร่างของเกรซ จัดการเฉือนหัวใจที่ยังคงเต้นอ่อนๆ
เค้าจ้องมองดูมันเต้นตุ๊บๆ ตุ๊บๆ
จากนั้นใช้ลิ้นเลียไปรอบๆหัวใจนั้น จนกระทั่งมันหยุดเต้น
แล้วนำไปใส่ในกล่องเก็บอาหารภายในลังแช่อาหาร
“หึหึ เลือดสดๆมันช่างหอมหวานอะไรอย่างนี้นะ”
กรแลบลิ้นเลียเลือดที่ย้อยออกมาตรงมุมปาก
เค้ายิ้มที่มุมปากนิดนึงก่อนที่จะผิวปากเป็นเพลง Take me to your heart
แล้วกรก็ลงมือเฉือนอวัยวะภายในต่างๆ แยกใส่ในกล่อง
รวมทั้งใช้เลื่อยหั่นแบ่งชิ้นส่วนของเกรซออกเป็นชิ้นๆ จนเรียบร้อย
ก่อนที่จะหันไปจัดการกลับร่างของหวานอีกร่างหนึ่ง

ตรี๊ดดด ตรี๊ดดดด !!!
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาในขณะที่ชายหนุ่มกำลังเก็บชิ้นส่วน
ของร่างหญิงสาวทั้ง 2 คนลงในลังเสร็จพอดี
“กร พูดครับ… ครับ…เรียบร้อยแล้วครับ คราวนี้ได้เพิ่มมาอีก 1
อ๋ออออ เหตุบังเอิญครับ ครับ…ราคาก็ขอเพิ่มอีกเท่าหนึ่งแล้วกันครับ เราคนกันเอง
ของยังสด ใหม่ ขายในตลาดคงได้ราคาดี ผมคัดเลือกมาเองอย่างดี แน่นอนครับ
อาจมีรอยขีดข่วนนิดหน่อย แต่ก็ใช้งานได้แน่ๆครับ…
เวลาส่งของตามเดิมนะครับ ผมขอเป็นเงินสดนะ
อ๊ะ!..โทษครับมีสายซ้อน แค่นี้ก่อนละกันครับ แล้วเจอกันครับ….
ผม กรครับ … จ้าาาา ว่าไงจ๊ะ น้องหมิว พี่ก็คิดถึงน้องหมิวเหมือนกันครับ
วันพรุ่งนี้ไม่ว่างเหรอครับ อืมมม ขอเป็นคืนนี้แทนเหรอ อืมมมม ได้ครับ
พี่ไม่รังเกียจน้องหมิวหรอกครับ ครับ พี่กรจะรอน้องหมิวนะครับ ครับเดี๋ยวเจอกันครับ
บายครับ จุ๊บๆๆ”
กร วางสาย พร้อมกับรอยยิ้มอำมหิตปรากฎขึ้นที่มุมปากอีกครั้งหนึ่ง…

affiliate, affiliate program, weblog, pay per click, search engine, search engine marketing, blog, sem, seo

Related posts

• affiliate, affiliate program, weblog, pay per click, search engine, search engine marketing, blog, sem, seo