Affiliate weblog - up2j.com

ฉันกดรับโทรศัพท์มือถือโนเกีย N91 หลังจากที่มีเสียงเรียกเข้าเพลง Saint ดังมาหลายครั้งแล้ว
“สวัสดีค่ะ” ฉันพูดตอบรับ
“เอ๊ะ เธอเป็นใครน่ะ มารับโทรศัพท์ของพี่นนท์ได้ยังไง พี่นนท์อยู่ไหน เธอชื่ออะไร บอกมาเดี๋ยวนี้นะ”
เสียงปลายสาย เอะอะโวยวาย
“ฉัน เจนนี่ ค่ะ พี่นนท์ไม่ว่างรับสาย ไว้ค่อยคุยทีหลังนะคะ”
“ต๊ายยยย อีเจนนี่ รู้ไหมฉันต่าย เป็นแฟนพี่นนท์นะ หล่อนน่ะก็แค่ชั่วคราวของพี่นนท์เท่านั้นแหละ
หล่อนอยู่ไหน บอกฉันมา เดี๋ยวฉันจะไปหาหล่อน แล้วดูซิว่าพี่นนท์จะเลือกใครระหว่างฉันกับหล่อน”
ฉันบอกสถานที่ไป ก่อนที่จะกดวางสาย
พี่นนท์นุ่งผ้าเช็ดตัวสีขาวเดินออกจากห้องน้ำ พร้อมกับใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กๆ ขยี้เช็ดผมไปมา
“เจนนี่จ๋า ช่วยพี่นนท์เช็ดผมหน่อยสิ เดี๋ยวต้องรีบไปประชุมอีก วันนี้สรุปโปรเจ็คใหญ่ซะด้วย”
พี่นนท์พูดพร้อมกับนั่งลงบนเก้าอี้ทำงาน ก่อนจะรัวพิมลงบน Laptop Vaio สีเงินที่เปิดหน้าจอค้างเอาไว้
ฉันเอื้อมมือไปหยิบไม้เบสบอลที่อยู่ใต้เตียงขึ้นมาแล้วก้าวเข้าไปหาพี่นนท์
…
…
…

ฉันโยนลิปสติคสีแดงสดไปพร้อมๆ กับสีทาเล็บสีเดียวกันลงถังขยะ
รสนิยมอีต่ายแย่มาก หรือว่าตัวฉันเองไม่ชอบสีนี้เป็นการส่วนตัวก็เป็นได้
สีแดงสดจัดจ้าน ไม่เหมาะกับผู้หญิงแบบฉัน
ไหนจะกระเป๋าหลุยส์วิคตอง น้ำหอมคริสเตียนอีก
หรือผู้ชายชอบรสนิยมแบบนี้กันนะ
หึหึ
ฉันหั่นชิ้นเนื้อส่วนอกของพี่นนท์กว้างขนาดฝ่ามือ นำมาหมักกับซอสโทริยากิ
ก่อนจะนำไปย่างรมควัน ให้สุกปานกลาง
โรยพริกไทย เกลือและชีสอีกนิดหน่อย แล้วนำขึ้นโต๊ะอาหาร
พลางคิดในใจว่า
เวลาตาย มันก็ไม่ได้หลงเหลือความหล่อเหลา หรือความสวยงามใดๆ ให้เห็นเลย
ก็แค่ซากศพ รอวันที่ถูกย่อยสลาย
พี่นนท์นะพี่นนท์ ทำไมต้องโกหกเจนนี่ ทำไมบอกกับเจนนี่ว่าโสด ไม่มีแฟน
เลิกกับแฟนไปนานแล้วไงคะ แล้วอีเหี้ยนี่มาเรียกร้องได้ยังไง
ถ้ามันไม่สะเออะอยากมาเจอเจนนี่ มันก็คงรอดไปแล้วล่ะ
แต่ช่วยไม่ได้ มันเสือกอยากให้พี่นนท์เลือกเอง
เจนนี่ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ถ้าเจ้าของเค้าอยากมาทวงของเค้าคืน
เจนนี่ก็ยินดีหลีกทางให้พี่นนท์กับอีเหี้ยนี่ได้อยู่ด้วยกัน
แต่อยู่ด้วยกันในโลกอื่นนะคะ
เพราะเจนนี่คงอยู่ร่วมโลกกับคนอย่างพี่นนท์และอีเหี้ยนี่ไม่ได้
คืนนี้ฉันต้องอยู่คนเดียวแล้วสิ
คิดแล้วน้ำตาก็พลันไหลรินลงมาอาบแก้ม
ปะปนเข้าไปในปากพร้อมกับเคี้ยวชิ้นเนื้อนั้นเอง
…
…
…

ก่อนจะแยกจากกัน ในเวลาทุ่มเศษ
เขาเอ่ยปากขอเบอร์โทรศัพท์ของฉันด้วยท่าทางเขินอาย
ฉันนิ่งไปอึดใจหนึ่ง
ก่อนจะบอกเบอร์โทรฯ ของฉันไป
“017962… ค่ะ”
เขายิ้มอย่างดีใจ พร้อมทั้งยืนยันว่า จะโทรฯ หาทุกวัน
แล้วเดินจากไป

“พี่หนึ่งคะ โทษนะคะ พี่หนึ่งมีแฟนรึยังคะ”
ฉันเอ่ยถามเขาก่อนที่เขาจะเดินลับไปจากมุมตึก
Apple Mac มันหรูและดูดีกว่า Vaio นี่นา
หึหึ
…
…
…